เรื่องที่ ๒๘

ตายจากคนไปเกิดเป็นพรหมชั้นที่ ๘

“..สมัยที่หลวงพ่อปานพาอาตมาและเพื่อนไปธุดงค์ที่เขาวงพระจันทร์ ท่านพาเดินชมบริเวณไปทางด้านตะวันตกของเขา ท่านชี้สถานที่ที่หนึ่งให้ดู บอกว่าที่ตรงนี้ท่านเคยพบฤๅษีนุ่งขาวห่มขาว นั่งภาวนาอยู่คนเดียวปลูกศาลาเล็กๆ อยู่คนเดียว ก่อนอาตมาบวช ๒๐ ปี ปรากฏว่าท่านเป็นฤๅษีผีมานั่งดักทางท่านอยู่ บอกว่าที่ตรงนี้ คือยอดเขามีพระบรมสารีริกธาตุ หลวงพ่อปานจึงสร้างมณฑปทับที่ที่เห็นพระบรมสารีริกธาตุปรากฏขึ้นมา อาตมากับเพื่อนเมื่อทราบเรื่องต่างก็อยากพบฤๅษีองค์นั้น หลวงพ่อปานบอกต้องถามเขาก่อน ท่านยืนก้มหน้าแต่ไม่หลับตาสัก ๒ นาทีก็บอกว่า “เขาให้พบได้แต่ต้องอย่าโลภนะ ถ้าโลภจะมีอันตราย” คณะธุดงค์ก็รับคำ สักครู่ก็ปรากฏศาลาฤๅษี ท่านฤๅษีเห็นอาตมาและคณะเข้า ต่างก็ยิ้มให้วิ่งเข้ากอดกันทันที แล้วถามว่า “จำกันได้ไหมเพื่อน” อาตมาและคณะต่างก็สงสัย เสียงหลวงพ่อปานร้องมาว่า “ใช้อตีตังสญาณซิลูก” ทุกองค์ต่างก็ใช้ญาณทันที เพราะคล่องกันแล้ว พอนึกก็ใช้ได้ทันทีไม่ต้องไปตั้งท่าทำพิธี เมื่อต่างเข้าฌาน ใช้ฌานตามลำดับฌาน เมื่อฌานตั้งมั่น ญาณก็ปรากฏ ความรู้จริงจึงปรากฏ ท่านฤๅษีองค์นั้นก็คือเพื่อนเก่าของอาตมากับเพื่อนในอดีตชาตินั่นเอง ขณะนี้ท่านเป็นพรหมอยู่ชั้นที่ ๘ อดีตพรหมกับพรหมปัจจุบันต่างก็คุยกันจ้อเลย ไม่ได้คิดว่ามีเพื่อนเป็นผี..”